درد رایج زانو
به گفته متخصصان، به ازای هر یك كیلو اضافه وزن در سطح صاف، حدود 3 تا 5
برابر فشار بیشتری به زانو وارد میشود كه در مواقع بالا و پایین رفتن از
پله این فشار 10 برابر میشود. همچنین شایعترین دردهای مفاصل مربوط به
كشكك زانوست كه در واقع استخوانی است كه داخل تاندون عضله چهار سر ران
قرار گرفته و در هر خم و راست شدن زانو حدود 7 تا 8 سانتیمتر این استخوان
روی زانو حركت میكند
.
هرچه این حركت طبیعی تر باشد، مشكلات آن كمتر خواهد بود، ولی اگر در مسیر
حركت كشكك روی زانو، مقداری انحراف به طرف داخل یا خارج وجود داشته باشد،
باعث خراش غضروف یا نرم شدگی آن میشود كه موجبات درد و ناراحتی را در
قسمت جلوی زانو فراهم میكند.
بیشترین دردهای زانو در افراد جوان، به
خصوص خانم های جوان به وجود میآید و شایع ترین علتش یكی ضعف عضله چهار
سر ران است كه این عضله به طور طبیعی در زنان ضعیف تر است و دیگری رعایت
نكردن برخی اصول نشستن و برخاستن مثل دو زانو یا چهار زانو نشستن، یا از
سطح شیب دار بالا رفتن به مدت طولانی، یا خم بودن زانو به مدت زیاد در
نتیجه كارهای اداری است. البته از همه مهم تر ضعف عضله چهار سر ران است که
نیاز به تقویت دارد.
البته یك سری ریز فاكتور وجود دارد كه باعث
میشود آرتروز زودتر یا شدیدتر به وجود آید. این ریز فاكتورها شامل
افزایش وزن و چاقی فرد است که ارتباط مستقیم با دردهای زانو دارد. علاوه
بر آن انحراف زانو به شكل پرانتزی یا ضربدری موجب میشود كه وزن بدن به
طور یكسان روی سطح زانو پخش نشود و یك طرف فشار بیشتری را تحمل كند و در
نهایت این فشار باعث ساییدگی آن طرف مفصل میشود. البته انحراف از نوع
پرانتزی در ایران بیشتر از ضربدری شایع است.
بیتحركی درمان نمیكند ورزش کنید !
برخی از مردم به اشتباه تصور میکنند که صرفا با حذف فشار روی مفصل و ثابت نگهداشتن آن، مشکلشان حل میشود، در صورتیکه به گفته متخصصان عدم تحرک مناسب، خود خطرات جدی مانند آرتروز مفصل را در پی دارد چرا که تغذیه مفصل از طریق تحرک صورت میگیرد.
فشار مداوم بر زانو و
عادتهای غلط در زندگی روزمره مانند نحوه نشستن به صورت چهار زانو و
استفاده از توالتهای ایرانی را از جمله موارد تشدیدکننده آسیب به مفصل
هستند. تقویت عضلات چهار سر ران و عضلات پشت ران، هماهنگی در تقویت
عضلات، کاهش وزن، تغذیه صحیح، تحرک مناسب و انجام ورزشهای درست و
حتیالامکان با نظارت متخصصین فیزیوتراپی و طب ورزش از جمله راه کارهای
پیشگیرانه و درمانی مفصل زانو است. حرکات
ورزشی پیلاتس ضمن تقویت عضلات پشت و چهار سر ران ،بسیاری از عادات نادرست
نشستن و ایستادن را تصحیح میکند و به این طریق به رفع مشکلات رانو کمک
میکند.
پیشگیری مهمتر از درمان
متخصصان بهترین راه درمان آرتروز را كاهش عوامل بوجود آورنده آن میدانند و
توصیه میكنند افراد از دو زانو و چهار زانو نشستن و عادت به آن پرهیز
كنند. همچنین افرادی كه مشكل زانو دارند، راه رفتن در سطح صاف را برنامه
زندگی خود قرار دهند، چرا كه هیچ آرتروزی مانع راه رفتن افراد در سطح صاف
نیست.
البته در موارد شدیدتر، درمان های دارویی و جراحی زانو هم از
درمان های مفید و ضروری آسیبهای مفصل زانو هستند. در عمل جراحی زانو كه
رویه مفصلی تعویض میشود، در واقع مفصل مصنوعی برای فرد گذاشته میشود و
درد تا حد زیادی كاهش می یابد.
آب درمانی و درد های مفصلی
درمان اين نوع بيماريها بسيار مهم بوده و راهكارهاي مختلفي از قبيل اعمال جراحي، دارو درماني و يا روشهايي از قبيل طب سوزني و ماساژ درماني انجام ميشود، ولي تنها روشي كه امروزه تقريباً به صورت همگاني قابل قبول ميباشد، آب درماني است، كه طي آن فرد در داخل آب اقدام به ماساژ درماني، تقويت عضلات و حركتهاي مفاصل ميكند.
زماني كه شخص بيمار در داخل آب قرار ميگيرد، براساس قانون ارشميدس ميزان فشاري كه بر روي مفاصل وارد ميشود، كاهش يافته و با حركاتي كه داخل آب انجام ميدهد، به نحوي عضلات تقويت ميشود و اين تقويت باعث ميگردد تا فشار بر روي فضاي ديسك و كپسول مفصل كاهش يابد و نهايتاً اين كاهش فشار منجر به كاهش شدت بيماري ميشود.
شنا كردن باعث افزايش ميزان تراكم استخوانها ميشود و كساني كه به ورزش شنا ميپردازند، نه تنها عضلات ناحيه كمرشان تقويت ميشود، بلكه به طور همزمان عضلات ناحيه شكم نيز تقويت ميگردد. در صورتي كه در روش فيزيوتراپي هر كدام از عضلات بايد جداگانه مورد فيزيوتراپي قرار گرفته و عضلات تقويت شود.
يكي از علل دردهاي كمر، افتادگي شكم است، كه ورزش شنا از اين افتادگي شكم جلوگيري ميكند. بنابراين كساني كه شنا ميكنند، ضمن تقويت عضلات باسن و رانهايشان، وضعيت چاقي و افتادگي شكم خويش را نيز بهبود ميبخشند. گفتني است كه تقويت عضلات باسن و رانها باعث بهبود راه رفتن بيمار و در نتيجه كاهش درد ميشود.
وي در پايان گفت: معمولاً پس از انجام عمل جراحي ناحيه كمر، يكي از روشهاي اساسي جهت تصريح بهبودي بيمار و كاهش دوران نقاهت توصيه ورزش شناست، ضمن اين كه ورزش شنا جهت بهبود سلامتي و افزايش عملكرد قلبي و ريوي بيماران نيز پيشنهاد ميگردد.
بررسی درد عصب سیاتیک و چگونگی درمان آن
سیاتیک، نام یک عصب است
اصطلاح سیاتیک در حقیقت مربوط به دردی است که در طول عصبی به همین نام انتشارمییابد. این عصب طولانیترین عصب داخل بدن شما است که از لگن تا انتهای پا ادامه دارد و در طول مسیر خود به شاخههای متعددی تقسیم میشود. هرگونه فشار بر روی این عصب میتواند باعث ایجاد درد در تمام طول عصب شود (یعنی مسیری که از کمر شروع میشود و از پشت پا پایین میآید و تا پاشنه پا میرسد.) البته علائم ممکن است از یک درد خفیف تا ناتوانی و از کارافتادگی کامل متغیر باشد و گاهی ممکن است با احساس خارش، سوزش، بیحسی و ضعف عضلانی هم همراه باشد.
این درد بهطور تدریجی شروع شده و با گذشت زمان افزایش مییابد و در هنگام نشستن، برخاستن، عطسه و یا سرفهکردن بدتر میشود. ویژگی آن هم این است که معمولا فقط یکی از اندامهای تحتانی شما را درگیر میکند. در موارد خیلی شدید بیماری، شاید حتی کنترل مثانه و یا روده نیز از دست برود. این وضعیت اخیر، بسیار نادر، اما بسیار خطرناک است.
درد سیاتیک از کجا میآید؟
شایعترین علت بیماری سیاتیک، بیرونزدن دیسک بین مهرهای و فشار آن بر روی ریشههای عصبی است که به آن فتق دیسکبینمهرهای نیز گفته میشود. دیسکهای بین مهرهای صفحاتی از جنس غضروف هستند که مهرهها را از هم جدا میکنند. دیسکهای سالم، ستون مهرهها را انعطافپذیر نگاه داشته و کمک میکنند تا مهرهها بتوانند بهراحتی بر روی هم بلغزند.
با افزایش سن، این دیسکها شروع به تحلیل رفتن میکنند و خشک و تاحدی شکننده میشوند. این مسئله موجب بیرون راندهشدن دیسک از محل خود (فتق) و فشار آن بر روی ریشه عصبی و در نتیجه بروز علائم بیماری سیاتیک میشود. البته به غیر از فتق دیسک بینمهرهای، عوامل دیگری نیز باعث ایجاد درد سیاتیک میشوند. مثلا تنگی ستون مهرهها در قسمت کمری و نیز بیماری اسپوندیلولیستزی (که در آن یک مهره به آرامی بر روی مهره دیگر و رو به جلو میلغزد) میتوانند باعث ایجاد علائم بیماری شوند. نشانگان پیریفورمیس هم نام اختلالی است که در اثر اسپاسم عضلهای به همین نام ایجاد میشود. این عضله در نزدیکی عصب سیاتیک قرار دارد و اسپاسم آن باعث فشار بر عصب و بروز درد سیاتیکی میشود. سایر علل ایجادکننده بیماری سیاتیک عبارتند از: تومورهای نخاعی که بر روی ریشههای عصبی فشار وارد میکنند، سوانحی نظیر تصادفات اتومبیل و یا ضرب دیدن ستون مهرهها که موجب آسیب به اعصاب میشوند و تومورهای خود عصب سیاتیک که البته بسیار شایع هستند. در برخی موارد هم هیچگاه علتی جهت بیماری سیاتیک یافت نمیشود.
چه کسانی دچار درد سیاتیک میشوند؟
مهمترین عوامل خطر برای بیماری سیاتیک عبارتند از:
سن: تغییرات وابسته به سن درستون مهرهها شایعترین علت بیماری سیاتیک هستند. تحلیل رفتن دیسکهایبین مهرهای کمری از سن ۳۰ سالگی شروع میشود ولی تنگیهای ستون مهرهای که یک علت دیگر بیماری سیاتیک هستند اغلب افراد را در سنین بالاتر از ۵۰ سال درگیر میکنند.
شغل: افرادی که شغلشان نیاز به چرخش مکرر کمر دارد، آنهایی که بارهای سنگین حمل میکنند و کسانی که بهمدت طولانی رانندگی میکنند، بیش از سایر افراد دچار بیماری سیاتیک میشوند.
HTML clipboard
فعالیتهای فیزیکی: افرادی که برای مدتهای طولانی مینشینند و یا یک زندگی راکد و کمفعالیت را دنبال میکنند نسبت به افراد فعالتر، بیشتر مستعد ابتلا به بیماری سیاتیک هستند.
فاکتورهای ژنتیکی: دانشمندان ۲ ژن را شناسایی کردهاند که تصور میرود وجود آنها باعث استعداد برخی افراد به بروز بیماری سیاتیک میشود. علاوه بر موارد فوق، افراد مبتلا به بیماری دیابت نیز بهدلیل آسیب و تخریب عصبی که در اثر دیابت در آنها ایجاد میشود، بیشتر مستعد ابتلا به بیماری سیاتیک هستند.
علاوه بر موارد فوق، افراد مبتلا به بیماری دیابت نیز بهدلیل آسیب و تخریب عصبی که در اثر دیابت در آنها ایجاد میشود، بیشتر مستعد ابتلا به بیماری سیاتیک هستند.
زمان مراجعه به پزشک
بیماری خفیف معمولا با کمی صبر و حوصله خودبهخود از بین میرود. ولی اگر بیماری شما با کارهایی که انجام دادید بهبود نیافت و یا آنکه درد شما بیش از ۶ هفته طول کشید،باید به پزشک مراجعه کنید. در مواردی هم که درد شما از ابتدا بسیار شدید است و یا روزبهروز بدتر میشود،باید به پزشک مراجعه کنید.
در مواردی هم که درد شما بهدنبال یک آسیب شدید نظیر یک تصادف اتومبیل ایجاد شده و یا اگر علاوه بر درد، دچار مشکلاتی در اجابت مزاج شدهاید و یا اینکه درد شما شدید و ناگهانی و همراه با بیحسی و ضعف عضلات کمر و یا پا است، هیچگونه تاخیری در مراجعه به پزشک جایز نیست.
برای تشخیص بیماری سیاتیک، پزشک از شما در مورد سابقه بیماریتان سوال خواهد کرد و سپس یک معاینه بالینی کامل با توجه ویژه به ستون مهرهها و پاهای شما انجام خواهد داد. در طی معاینه بهطور معمول چندین آزمون پایهای، جهت بررسی قدرت عضلات و رفلکسهای شما انجام میشود. مثلا پزشک از شما میخواهد که بر روی انگشتان پا و یا پاشنهپایتان راه بروید و یا اینکه بهصورت طاق باز دراز بکشید و به آرامی یک پای خود را بهصورت مستقیم بالا ببرید. دردی که در اثر بیماری سیاتیک ایجاد میشود، معمولا در اثر این فعالیتها بدتر میشود. تصویربرداری هم از رایجترین اقداماتی است که برای تشخیص بیماری شما انجام میشود.
درمان سیاتیک، راحت و آسان
درد سیاتیک بیشتر وقتها به خوبی به درمانهای سرپایی جواب میدهد. در واقع شما میتوانید زندگی روزمرهتان را ادامه دهید و فقط بایستی از انجام فعالیتهایی که ممکن است درد شما را بدتر کنند، پرهیز کنید. اگر چه استراحت به مدت یک تا چند روز سبب بهبودی نسبی بیماری میشود، ولی توجه داشته باشید که استراحت در بستر به مدت طولانی و عدم فعالیت علائم شما را بدتر خواهند کرد. قبل از اینکه به یکسری توصیهها برای بهبود درد شما اشاره کنیم، تاکید میکنیم که چنانچه درد شما با گذشت زمان بهتر نشد، حتما به پزشک مراجعه کنید زیرا درصورت عدم درمان، ممکن است دچار عوارضی مثل آسیب دائمی عصب، از دست رفتن حس و حرکت در اندام مبتلا و یا حتی از بین رفتن عملکرد روده و یا مثانه شوید.
اقدامات معمول جهت درمان بیماری سیاتیک در منزل عبارتند از:
* استفاده از کیسه یخ: مقداری یخ در یک حوله تمیز قرار دهید و آن را به مدت حداقل ۱۵ تا ۲۰ دقیقه بر روی ناحیه دردناک قرار دهید. این عمل را روزی ۴ مرتبه تکرار کنید. کیسه یخ باعث کاهش التهاب در محل میشود.
*استفاده ازکیسه آب گرم: پس از ۴۸ ساعت از شروع درد، بهتر است در نواحی آسیبدیده، از گرما استفاده کنید. چنانچه درد شما ادامه داشت، سعی کنید بهطور تناوب کیسههای گرم و سرد را بر روی ناحیه مبتلا قرار دهید.
*انجام حرکات کششی: ورزشهای کششی غیرفعال به شما کمک میکنند تا زودتر خوب شوید. از انجام حرکات پرتابی و یا پیچشی جدا پرهیز کنید.
* داروهای ضددرد: آسپرین، استامینوفن و بروفن معمولترین داروهای ضددردی هستند که مورد استفاده قرار میگیرند،ولی استفاده بیش از مقادیر توصیه شده، نه تنها نفعی برای شما ندارد، بلکه بسیار زیانآور است، زیرا این داروها در صورت استفاده بیش از حد دارای عوارض جانبی نظیر تهوع، خونریزی از معده و یا زخمهای دستگاه گوارشی هستند. برای جلوگیری از چنین حالتی، استفاده از پمادهای پیروکسیکام و دیکلوفناک هم مناسب است.
علاوه بر این داروها در برخی از موارد ممکن است پزشک با توجه به علائم بیماری از داروهای دیگری نظیر شلکنندههای عضلانی، داروهای ضدافسردگی و… استفاده کند، ولی استفاده از اینگونه داروها فقط با دستور پزشک امکانپذیر است.
* فیزیوتراپی: اگر دیسک شما از جای خود بیرون زده است، فیزیوتراپی نقشی اساسی در بهبودی شما دارد.
هدف از انجام ورزشهایی که بهطور معمول در فیزیوتراپی انجام میشوند، کمک به قرار گرفتن بدن و اندام شما در وضعیت صحیح، تقویت عضلاتی که از کمر شما حمایت میکنند و نیز کمک به تقویت انعطافپذیری بدن شما است.
*انجام ورزشهای معمولی: ورزش موجب آزاد کردن اندورفینها (مورفین درونی بدن) میشود. اندورفینها واسطههای شیمیایی هستند که از رسیدن پیامهای درد به مغز جلوگیری میکنند. ورزش با تحریک آزاد شدن اندروفینها در مقابله با ناراحتیهای مزمن کمک بسیاری میکند.
در مورد درد سیاتیک، ترکیب ورزشهای هوارسان با ورزشهایی که انعطافپذیری شما را بهبود میبخشند، میتواند در جلوگیری از تغییرات وابسته به سن در کمر شما موِثر باشد.
چنانچه مجموعه درمانهای فوق در طی چندین ماه نتوانند درد شما را کاهش دهند، ممکن است انجام درمانهای دیگرنظیر تزریق کورتن به پردههای نخاعی و یا انجام عمل جراحی ضرورت پیدا کند.
پیشگیری
اگرچه تنها در ۵ درصد موارد علت کمردرد، سیاتیک است، اما اگر دچار آن شوید، واقعا آزارتان میدهد. انجام اعمال زیر میتواند نقش کلیدی در مراقبت از کمر شما داشته باشد:
*ورزش کردن به طور منظم: مهمترین کاری که بر سلامت کمرتان و البته سلامت کلی بدنتان میتوانید انجام دهید، ورزش کردن است. در طی ورزش، بهتر است تمرکز شما بیشتر بر روی عضلات شکم و کمرتان باشد، زیرا این عضلات جهت راست ایستادن و قرار گرفتن شما در وضعیت مناسب بدنی ضروری هستند.
انجام ورزشهایی نظیر یوگا، پیلاتس استفاده از دوچرخههای ثابت و تردمیل به قوی نگاهداشتن این عضلات کمک میکنند. البته میتوانید دوچرخهسواری را در خارج از منزل هم انجام دهید ولی ابتدا باید مطمئن شوید که صندلی و دستگیرههای دوچرخه در وضعیت مناسبی برای بدن شما تنظیم شدهاند.
*درست بنشینید:
یک صندلی خوب باید بتواند بهخوبی از قوس کمری شما حمایت کند. اگر چنین نیست، برای حفظ این قوس در هنگام نشستن، بهتر است از یک بالش نرم در پشت کمرتان استفاده کنید. سعی کنید در فواصل بین فعالیتهای نشستنتان حتما بهطور تناوب استراحت کنید، حتی اگر استراحت کردن شما فقط بهصورت راه رفتن در اداره باشد. در حین رانندگی هم سعی کنید صندلی شما وضعیت مناسبی داشته باشد و وضعیت آن را طوری تنظیم کنید که لازم نباشد جهت دسترسی به پدال گاز، پای خود را به سمت آن پرتاب کنید!
*وضعیت بدنی مناسبی داشته باشید:
آگاهی از اینکه چگونه باید درست بایستید و درست بخوابید و نیز آشنایی با صحیح بلند کردن اجسام سنگین، تاثیر بسیاری جهت حفظ و نگهداری کمر شما دارد.
اگر قرار است برای مدت زمان طولانی بایستید، سعی کنید بهطور تناوب بر روی یک پایتان تکیه کنید و به پای دیگر استراحت دهید و یا اگر قرار است در حالت ایستاده چیزی را بخوانید، بهجای آنکه جهت خواندن آن، به سمت جلو خم شوید، کتاب را بلند کرده و جلوی چشمانتان بیاورید.
جهت حفظ بهترین حالت هنگام خوابیدن بهتر است روی یک تشک سفت بخوابید و از بالش جهت حمایت کمرتان استفاده کنید، ولی از بالشهایی که موجب میشوند گردن شما بیش از حد بالا رفته و زاویه تندی ایجاد کند، به هیچوجه استفاده نکنید.
بلند کردن یک جسم سنگین:
ابتدا تصمیم بگیرید که آن را کجا میخواهید قرار دهید و چگونه قصد دارید آن را به آن نقطه برسانید. جهت بلند کردن یک جسم سنگین، کمرتان را خم نکنید بلکه زانوهایتان را خم کنید و آن جسم را بلند کنید. جسم سنگین را نزدیک به بدنتان حمل کنید و هیچگاه بر روی کمرتان نچرخید، بلکه سعی کنید با محور کردن پاهایتان، بر روی پاهایتان بچرخید. هنگامی که خسته هستید از حرکت دادن اجسام سنگین جدا خودداری کنید زیرا خستگی موجب میشود با سختی و رنج بیشتری حرکت کنید. هرگز سعی نکنید جسمی را که احساس میکنید سنگینتر از توانایی شماست، بلند کنید.
ادامه مطلب
نتایج تحقیق اخیر که در کنفرانس متخصصان زیست عصب شناسی در شهر کاردیف مرکز کلان در "ویلز" انگلیس ارائه شده ، بخشی از تحقیقات گستردهتری است که در زمینه شناسایی مراکزی از مغز که احساسات مختلف را در اشخاص بوجود میآورد، در دست انجام است. محققان امیدوارند بتوانند جایگاه احساساتی نظیر ناامید شدن و سرخوردگی و یا احساس تنهایی را مشخص سازند. به نوشته روزنامه گاردین یک محقق انگلیسی به نام پیتر هالیگان که استاد علوم زیست - عصب شناسی در دانشگاه لندن است بزودی با یک بودجه دوازده میلیون پوندی نخستین تحقیقات را در حوزه نوظهور زیست - عصب شناسی اجتماعی به اجرا در خواهد آورد.
یکی از اهداف این طرح استفاده از اطلاعات بدست آمده از تصاویر اسکنرها برای تشخیص این نکته است که کدام یک از کارمندانی که بابت بیماری مرخصی استحقاقی تقاضا میکنند، واقعا دچار بیماری هستند و کدام دسته تمارض میکنند. این محقق با بهرهگیری از این نوع اسکنها توانسته است ناحیهای از مغز را که در هنگام تقلب و فریبکاری فعال میشود مشخص کند........
وی درباره اقداماتی که باعث میشود یک بیماری دیابتی دچار تنگی عروق نشود یا به تأخیر بیفتد گفت: بیماران دیابتی باید قند خون را دقیق و به موقع اندازهگیری کنند و رژیم غذایی مناسب را در پیش گیرند و ورزش و پیادهروی کنید.
بیماران دیابتی بهتر است روزانه به صورت منظم، روزی نیم ساعت به صورت ناشتا پیادهروی کند، چون فرد زمانی که شروع به فعالیت میکند، میزان نیاز اعضا به خون بالا میرود و اگر تنگی در عروق و به خصوص در قلب ایجاد شده باشد، به واسطه بروز پدیدهای در بدن نیاز برای ایجاد عروق جدید در قلب به وجود میآید.
به بیان دیگر اگر فردی بیماری قلبی دارد، پیادهروی سبب ایجاد عروق جدید در قلب میشود. حتی در یک بیمار دیابتی .
برای احساس سلامتی و لذت بردن از آن باید تمام ارگانهای بدن به درستی کار کنند. یکی از بخشهایی که در
صورت آسیب دیدگی درد بسیاری خواهد داشت، زانو است. زانو درد در میان خانمها بسیار شایع تر از آقایان است. اما چگونه زانو دچار مشکل میشود و چگونه میتوان عضلات پاها را تقویت کرد تا درد ناحیه زانو کاهش یابد؟ بزرگ ترین مفصل بند در زانو است که از سایر مفاصل بدن آسیب پذیرتر است. زنان بیشتر از مردها مستعد آسیب دیدگی مفصل زانو هستند؛ بهخصوص زنان سنگین وزن و فعال، با کمی توجه میتوان درد ناشی از آسیب دیدگی مفصل زانو را تا حد زیادی کم کرد. مفصل زانو یا در اثر پارگی تاندون و صدمه به غضروف و یا در اثر کار کشیدن بیش از حد و عدم استراحت کافی زانو آسیب میبیند.
ادامه مطلب را بخوانید :
ادامه مطلب
امروزه
داشتن شکمی صاف و تخت به لطف میان وعدههای متنوع و پرکالری برای بعضی
افراد به یک رؤیای دست نیافتنی مبدل گشته است. این افراد همیشه دغدغه سایز
و اندازه لباس خود را دارند و گاهی اوقات حتی از بیان سایز شلوار خود اِبا
میکنند. باید اذعان داشت که چاقی شکمی هم مانند چاقی عمومی بدن یکشبه یا
یکماهه به وجود نمیآید، بلکه کاملاً تدریجی است. بنابراین لازم است
همانگونه که به وضع ظاهر لباس خود در محیط بیرون اهمیت میدهیم و قبل از
خروج از منزل تک تک موارد را ارزیابی میکنیم، به آراستگی باطن و جسم خود
نیز بیندیشیم و حفظ سلامتی خود را در اولویت قرار دهیم.
ادامه مطلب
محققان دانشگاه کپنهاگ در مطالعات خود دریافتند که یک جهش ژنیتیکی که بین 6 تا 10 هزار سال پیش به وجود آمده، مسئول رنگی آبی چشمان امروزی است.
به گزارش ایسنا، این تیم که نتایج پژوهش انها در مجله Human Genetics منتشر شده توانسته اند یک جهش در ژن OCA2 2 را که به طور اتفاقی، در جایی نزدیک سواحل شمال غرب دریای سیاه در انسانی متعلق به 8هزار سال پیش ایجاد شده، شناسایی کنند.
این ژن باعث آبی شدن رنگ عنبیه نشده، بلکه در عوض مکانیزم تولید رنگ دانه های قهوه ای را خاموش کرده است.
به گفته دانشمندان، تمام انسان ها در ابتدا چشمانی قهوه ای داشتند بسیاری هنوز همین روال رنگ را دارند، کشف این جهش نادر که احتمالا در امواج سریع مهاجرت در پی آخرین عصر یخی پراکنده شده، به تأکید بر یکی از بزرگترین اسرار تکامل انسانی می پردازد. طبق این نظریه تکاملی، اروپاییان و ساکنان نزدیک به شرق، از ویژگی های بسیاری برخوردارند که آنها را از دیگر گونه های انسانی متفاوت می کند.
اروپاییان نه تنها از درصد بالاتر چشم آبی ها (حدود 95٪ در برخی کشورهای حوزه اسکاندیناوی)، بلکه همچنین از تناژ پوستی و رنگ موی گسترده تری نسبت به دیگر گروه بندی های قومی برخوردارند.
تنها در اروپا می توان تعداد گوناگونی از افراد با رنگ موی بلوند ، قرمز و قهوه ای ، پوست سفید و زیتونی و چشمانی آبی و سبز را در یک جامعه مشاهده کرد. در دیگر منطق جهان، اکثر انسان ها از رنگ مو و چشم تیره برخردارند.
دلیل این امر و به خصوص چگونگی وقوع سریع چنین جهش هایی هنوز ناشناخته مانده درحالیکه انسان ها حدود چند ده هزار سال پیش به اروپا مهاجرت کرده اند.
یک نظریه این است که آب و هوای سرد اروپا و آسمان های تیره آن باعث چنین تفاوت های ظاهری شده است. برای مثال رنگ پوست روشن برای جذب ویتامین D در نیمکره شمالی که از نور خورشید ضعیف تری برخوردار بوده، بهتر است.
یک نظریه دیگر بر این مبنا است که رنگ مو، پوست و چشم عجیب اروپاییان به پیوند نژادی با نئاندرتال ها بر می گردد که حدود 25هزار سال پیش منقرض شده اند.
شاید نئاندرتال ها موی بلوند یا قرمز داشته اند و این ژن آنهاست که افراد با این رنگ مو یا چشم به ارث برده اند. مشکل این نظریه نبود هیچ شاهدی از امکان پیوند نژادی این گونه با هوموساپین ها در نمونه های به دست آمده از DNA استخوان فسیل های آنهاست.
وصیت نامه لویی پاستور
در آرامش حاكم بر آزمايشگاه ها و كتابخانه هايتان زندگي كنيد.
نخست از خود بپرسيد: من براي يادگيري خود چه كرده ام؟
سپس همچنان كه پيش تر مي رويد بپرسيد: من براي كشورم چه كرده ام؟
و اين پرسش را آنقدر ادامه دهيد تا به اين احساس شادي بخش و هيجان انگيز برسيد كه: شايد سهم كوچكي در پيشرفت و اعتلاي بشريت داشته ايد.
من آنچه در توان داشته ام انجام داده ام...
ادامه مطلب
اولین گام در تشخیص آسیب کبدی انجام آزمایش ساده خون است که حضور آنزیم های کبدی مشخص را در نشان می دهد. تحت شرایط عادی این آنزیم ها درون سلول های کبدی وجود دارند اما زمانی که کبد آسیب می بیند این آنزیم ها وارد جریان خون می شوند....................
ادامه مطلب
|
|
نتایج تحقيقات جديد نشان ميدهد، مردان داراي صداي بمتر در مقايسه با ساير مردان، از كيفيت پايينتر اسپرم برخوردار هستند.
پژوهشگران دانشگاه استرالياي غربي با بررسي 54 مرد 18 تا 32 ساله دريافتهاند، تعداد و كيفيت اسپرم در مردان با صداي بم، پايينتر از ساير مردان است و اسپرم اين گروه شانس كمتري براي لقاح با تخمك دارد.
علت اين امر در مردان با صداي بم، ميزان هورمون جنسي تستوسترون بالاتر است كه همين مسأله باعث كاهش توليد اسپرم مي شود. صداي بم بيشتر در مردان بلند قد و چهارشانه ديده ميشود كه اغلب به دليل ظاهر فيزيكي، بيشتر مورد توجه هستند. محققان اين مسأله را برقراري تعادل در حفظ تعادل و تداوم نسل عنوان ميكنند.
نتايج اين پژوهش در مجله علمي PLoS One به چاپ رسيده است.
سكورين بعنوان عامل اتصال كروماتيد هاي خواهري در مسير تقسيم سلولي
تعدادي از فاكتورها، نسخه برداري دقيق
كروموزومهاي در حال تقسيم را كه سپس به سلول هاي دختر راه مي يابند ، كنترل
مي كنند. چسبندگي كروموزومي در طي همانندسازي كروموزوم در طي فاز S وجود
دارد.
اين اتصال بين كروماتيد هاي تازه سنتز شده توسط يك
كمپلكس چند زير واحدي موسوم به كوهِسين Cohesin صورت مي گيرد. اين كمپلكس
يك ساختار حلقوي بزرگ را كه در اطراف كروماتيد هاي خواهري حلقه مي زند ، را
تشكيل مي دهد. كروماتيد هاي خواهري در مرحله آنافاز از سيكل سلولي جدا مي
گردند كه اين جدايي به برداشته شدن كمپلكس كوهِسين از كروموزوم ها مربوط مي
شود. در بي مهرگان ، جدا شدن اين كمپلكس حداقل طي دو مرحله صورت مي گيرد.
در "مسير پروفاز" توده اصلي كوهِسين طي پروفاز و پرومتافاز از كروموزوم ها
برداشته مي شود. در طي "متافاز" بخش كمي از كوهِسين كه فقط در اطراف
سانترومر است جدا مي گردد. فاكتورهاي مخصوص سانترومر نظير شوگوشين
Shugoshin ، از چسبندگي بين سانترومر هاي خواهري در طي پروفاز محافظت مي
كنند. در حين انتقال از متافاز به آنافاز ، توسط يك اندوپپتيداز وابسته به
سيستئين درشت بنام سپاراز Separase ، زير واحدي از كوهِسين موسوم به كليسين
Kleisin ، برش مي خورد (Scc1/Rad21 در ميتوز و Rec8 در ميوز). اين برش
براي جداسازي سانترومر ها و درنتيجه انجام آنافاز الزامي است.
در
بيشتر طول مسير چرخه سلولي ، توسط اتصال يك چاپرون مهار كننده بنام سكورين
Securin و يا با تشكيل يك كمپلكس وابسته به فسفوريلاسيون CDK1 ، از فعاليت
سپاراز جلوگيري مي گردد.
سكورين و يا زير واحد سايكلين Bي Cdk1 ،
نهايتاً بوسيله يك پروتئوليز وابسته به يوبيكيتين بنام فاكتور پيشبرنده
آنافاز يا سيكلوزوم (Cyclosome (APC/C و كوفاكتور آن Cdc20 ، تجزيه
گرديده و سپاراز فعال مي شود.
بنابراين ، سكورين يك سوبسترات كليدي
براي APC/CCDC20 محسوب مي گردد. اگرچه اصل مسير ثابت است ولي توالي سيكورين
در شاخه هاي موجودات زنده ميتواند متفاوت باشد.
در اين مقاله كه در
پايگاه اينترنتي PlosBiology منتشر شده است، نشان داده مي شود كه سكورين
براي پايداري كروموزومي انسان ضروري نيست بلكه آن مكانيسم ديگر يعني CDK1
صورت مي گيرد. زيرا در سلول هاي موتاسيون يافته انساني كه فاقد ژن توليد
كننده سكورين يعني hsecurin بودند ، فعاليت طبيعي سپاراز و برش مؤثر Scc1
وجود داشت.

• بزرگ شدن خوشخیم پروستات Benign Prostate hypertrophy
• به علت دفع مکرر ادرار در شب دچار بیخوابی شدهام
• به طور ناگهانی دچار احساس فوریت در دفع ادرار میشوم به طوریکه نمیتوانم صبر کنم.
• دچار تأخیر در شروع ادرار شدهام.
• اخیراً متوجه کاهش در نیرو و جریان ادرار شدهام (قطر ادرارم کاهش یافته است).
• همیشه احساس پری مثانه دارم (احساس میکنم ادرارم به طور کامل تخلیه نمیشود).
• در ناحیه کمر، لگن یا کشاله ران احساس درد میکنم.
ادامه مطلب
مرحله اول:
خارخاسک ۲۰۰ گرم + دم گیلاس 150 گرم + ناخونک(اکلیل الملک) ۱۵۰ گرم => همه را شسته و در یک و نیم لیتر (۶ لیوان) آب گذاشته و روی حرارت ملایم آنها را پخته و وقتی به حدود 4 لیوان آب رسید شعله را خاموش کرده و کنار می گذاریم تا دَم بِکشد و بعد از 1 ساعت آن را تصویه و صاف کرده و در یخچال نگه داری کنید.
مرحله دوم:
۱۰ گرم کاکُل ذرت را در یک لیوان آب جوش مثل چای دم کنید(شعله حرارتی را موقع ریختن کاکل ذرت خاموش کنید).
مرحله سوم:
هر ۶ ساعت بین وعده های غذائی، نیم لیوان از این جوشانده را با نیم لیوان جوشانده تازه کاکل ذرت، ولرم(کمی گرم) کرده و با مقداری شکر یا نبات شیرین کرده و میل کنید.

كبد در قسمت بالايي و راست شكم، درست در زير ديافراگم قرار دارد و اين بيماري به دليل نشست چربي ـ به دليل عدم توانايي كبد در سوزاندن چربي اضافي ـ بهوجود ميآيد كه ممكن است كبد در اين حالت ورم كند يا سلولهاي آن تخريب شده و بيماري به سمت سيروز (تخريب كبد) پيش برود.
نشانهها
در بيشتر موارد، افراد چاق، بيماران ديابتي يا مبتلايان به چربي خون بالا به اين عارضه دچار ميشوند؛ درد مبهم و خفيف در قسمت فوقاني سمت راست شكم يكي از علائم اين بيماري است اما متاسفانه بسياري از بيماران بدون علامت باليني هستند و فرد اغلب زماني به پزشك مراجعه ميكند كه به درجاتي از سيروز مبتلا شده است، زيرا در بيماري كبد چرب علائم اغلب بيماريهاي كبدي نظير درد شديد غير قابل تحمل، تهوع و استفراغ، زردي و تب و لرز ديده نميشود؛ معمولا بيماري بدون علامت است و اغلب پزشك در بررسي آزمايشگاهي يا سونوگرافي يا سيتياسكن كه به علل ديگر انجام ميشود، متوجه آن ميشود.
علتها
بيماري كبد چرب ممكن است به علت مصرف برخي داروها، چاقي، گرسنگي، سوءتغذيه، كاهش سريع وزن و... ايجاد شود، اما علت عمده بيماري كبد چرب، چاقي است. بهطوري كه در آمريكا حدود يك سوم افراد بالغ دچار بيماري كبد چرب (بيماري كم تحركي و چاقي) هستند.
اين بيماري با وزن بيمار ارتباطي مستقيم دارد و به دليل افزايش چاقي در جوامع مختلف شيوع آن رو به افزايش است. بايد گفت كه در ابتلا به اين بيماري ميزان چربي بدن و اندازه دور شكم (دور شكم بيش از 102 سانتيمتر در آقايان و 88 سانتيمتر در خانمها) نقش مهمتري از وزن دارد، اما بيماري در هر سني به وجود ميآيد كه بيشترين شيوع آن بين 40 تا 60 سالگي است و ـ در كشور ما برعكس اكثر كشورهاي جهان ـ در ميان خانمها بيشتر ديده ميشود.
درمان
انسان بدون كبد نميتواند زنده بماند؛ جالب است بدانيد كه كبد تنها عضو بدن است كه خودش دوباره بازسازي ميشود و حتي اگر بيش از 70درصد آن برداشته شود، دوباره به اندازه و شكل طبيعي برخواهد گشت.
هرچند احتمال وقوع مرگ يا از كار افتادن كامل كبد در پي بروز عارضه «كبد چرب» بسيار نادر است، اما به دليل عملكرد حياتي كه كبد در تصفيه و پالايش خون، تنظيم هورمونهاي بدن، ذخيره گلوكز (قند)، ترشح صفرا و كمك به هضم غذا و... دارد، توجه به درمان بموقع آن بسيار اهميت دارد.
بهترين روش و آسانترين راه درمان كبد چرب حذف عوامل ايجادكننده بيماري است. به عنوان مثال فرد چاقي كه دچار كبد چرب شده است با كنترل وزن و فرد ديابتي با كنترل ديابت خود از بيماري كبد چرب رهايي پيدا ميكند. در ضمن دارو درماني نيز ميتواند در كنترل بيماري تاثير داشته باشد.
بيماري كبد چرب قابل درمان است و ميتوان با اصلاح شيوه تغذيه از طريق يك رژيم غذايي سالم و متعادل، كمكالري و كم چرب به همراه فعاليتهاي بدني و ورزش منظم (دستكم 5 بار در هفته و هر بار 20 دقيقه پياده روي يا دويدن آهسته)، كنترل وزن بخصوص چاقي شكمي و كنترل دقيق قند خون با كمك پزشك در جهت درمان اين بيماري، نتيجه مطلوبي را به دست آورد. براي حفظ سلامتي اين عضو حياتي بدن از قرار گرفتن در معرض عوامل سمي محيط زيست شامل دود اتومبيل يا پاككنندههاي شيميايي و حلكنندهها تا آنجا كه ميتوانيد خودداري كرده و با اضافه كردن ويتامينهاي آنتياكسيدان مثل ويتامين E و C و مواد معدني نظير روي و سلنيوم به برنامه غذايي، از كبد خود در برابر آسيب راديكالهاي آزاد محافظت كنيد.
منبع : جام جم آنلاین
نگاه کلی
ختنه کردن ، عمل جراحی کوچکی است که سابقه 5 هزار ساله دارد. در این عمل کوچک ، پوستی که سر آلت را پوشانده است با روشهای مختلف دور میکنند تا سر آلت آزاد و برهنه گردد. بنابر احکام ادیان مختلف ، ختنه را در سنین مختلف انجام میدهند. بطور مثال پیروان حضرت موسی در روز هشتم تولد و مسلمانان تا قبل از بلوغ ، کودکانشان را ختنه میکنند.
دلایل ختنه کردن
بطور طبیعی در زیر پوستی که آلت تناسلی کودک را میپوشاند، دائما ماده سفید رنگی ترشح میشود. البته این ماده چرک نیست و خاصیت نرم کنندگی دارد و مانع چسبیدن پوست به سر آلت میگردد. در بعضی از مواقع این ترشحات عفونی شده و پوست سر آلت نیز دچار عفونت میگردد. در موارد نادر عفونت مزبور مخصوصا در نوزادان و شیرخواران موجب عفونت کلیهها میشود. آمار نشان داده است که عفونت ادراری در پسر بچههای ختنه نشده به مراتب بیشتر از پسرهای ختنه شده است. بنابر این ختنه کردن از پیدایش عفونت دستگاه ادرای جلوگیری میکند. تحقیقات نشان داده است که سرطان گردن رحم در زنان و سرطان آلت تناسلی در مردان در جوامعی که ختنه شدهاند کمتر از جوامعی است که ختنه نشدهاند. بعضی از کودکان اگر ختنه نشوند ممکن است پیوسته با آلت خود ور بروند و این عمل عادت کودک گردد که موجب ناراحتی پدر و مادر میگردد.
بهترین زمان ختنه کردن
اگر ختنه بعد از تولد یا در ماههای اول تولد انجام گیرد، اولا احتیاج به بیهوشی عمومی کودک نیست و با بی حسی موضعی انجام میگیرد. ثانیا هزینه زیادی برای خانواده نخواهد داشت. مخصوصا اگر بهداشت و نظافت بعد از عمل رعایت شود، محل ختنه زودتر التیام مییابد. اگر ختنه در ماههای اول تولد انجام نشود، در این صورت علاوه بر اینکه کودک را باید بیهوش کرد و ختنه نمود، هزینهای بر خانواده تحمیل میگردد و اثر بد روانی نیز بر کودک میگذارد. چون او در سنین کودکی (بویژه 2 تا 3 سالگی) نسبت به حفظ آلت تناسلی خود حساسیت دارد و چه بسا ختنه را تنبیه پدر و مادر در حق خود میپندارد و این تصور کودک را آزرده میکند. مشکلی که ممکن است ختنه کردن در ماههای اول تولد بوجود آورد عبارت است از زخم شدن نوک سوراخ آلت که باید از پیدایش آن جلوگیری کرد. زخم شدن نوک سوراخ آلت نتیجه قنداق کردن نامناسب کودک است که موجب میشود آمونیاک تولید شده از ادرار کودک با مجرای ادرار در تماس نزدیک باشد.
روشهای مختلف ختنه کردن
گزاردن حلقه پلاستیکی
این روش ، روش متداول ختنه کردن است. بدین ترتیب که حلقه پلاستیکی را روی نوک آلت قرار میدهند و با نخ گره میزنند و 5 تا 7 روز آن را به همین حال نگاه میدارند. در نتیجه پوست جلو نخ سیاه میشود و با حلقه پلاستیکی میافتد. این روش را معمولا قبل از سه ماهگی بکار میبرند.
ختنه کردن با روش بریدن و دوختن
در صورتیکه عمل ختنه در یکی دو ماه اول صورت نگیرد، جراح بعد از سه ماهگی با روش بریدن و دوختن ختنه را انجام میدهد. بعد از انجام ختنه محل باید به دقت نظارت گردد. اگر از محل ختنه چند قطره خون خارج شود، مهم نیست. ولی اگر خونریزی زیاد باشد باید هر چه زودتر به پزشک اطلاع داده شود تا از خونریزی جلوگیری نماید. در صورت مشاهده ترشحات سیتوزنگ در محل بریدن ختنه ، مادر باید محل را با آب و صابون بشوید و درمعرض هوا قرار دهد.
عوارض ختنه
ختنه باید توسط پزشک با تجربه انجام گیرد و پزشک باید توصیههای بهداشتی بعد از ختنه را به مادر تذکر دهد. اگر پزشک در عمل دقت نماید، معمولا ختنه کردن عوارضی ندارد. ولی ممکن است پزشک پوست را کمتر یا زیادتر از معمول ببرد و بردارد و لذا آلت ناشکل گردد و والدین خشنود نباشند. ولی مهم نیست و با بزرگ شدن کودک شکل طبیعی خواهد داشت. عارضه مهم خونریزی شدید است. همچنین امکان دارد پزشک سر آلت را ببرد و این بسیار به ندرت اتفاق میافتد.
درچه مواردی نباید نوزاد را ختنه کرد.
-
اگر تنه آلت نوزاد در سطح پوست عانه قرار گرفته و درحقیقت آلت نوزاد در چربی عانه فرو رفته باشد.
-
اگر آلت نوزاد بسیار کوچک باشد، یعنی کمتر از 2.5 سانتیمتر طول داشته باشد (آلت نوزاد سالم بین 2.8 تا 4 سانتیمتر میباشد).
-
اگر پیشابراه به جای نوک آلت در زیر سر یا تنه آلت قرار گرفته باشد و پوست ختنه کامل تشکیل نشده باشد (مردم به این حالت میگویند که نوزاد ختنه شده به دنیا آمده است). این وضع یک نوع نابهنجاری است و نوزاد به جای ادرار کردن به جلو به زیر ادرار میکند، در چنین موارد کودک را نباید ختنه کرد بلکه باید در 18 ماهگی با عمل جراحی خاص آلت او را ترمیم نمود.
ورم پوست غلاف سر آلت و چسبندگی آن
اگر ختنه در زمان خود انجام نگیرد یا بهداشت دستگاه تناسلی نوزاد یا شیرخوار رعایت نشود، پوست غلاف سر آلت باریک و تنگ میگردد و کودک به سختی و با فشار ادرار میکند. این حالت را فیموزیس مینامند. در چنین حالتی باید به دستورهای بهداشتی عمل شود و هر چه زودتر کودک ختنه گردد. اگر ختنه در ماههای اول انجام نگیرد، ترشحات سفید رنگی زیر پوست غلاف آلت بوجود میآید که این ترشحات چرک نیست و مادر میتواند آن را هنگام حمام کردن پاک و تمیز نماید. اگر ختنه در ماههای اول انجام نگیرد مادر باید کودک را نپیچد و شلوار آزاد به پای کودک نماید و در هنگام حمام کردن پوست غلاف آلت را تا آنجایی که امکان دارد به طرف بالا بکشد و باز کند و آن را تمیز نماید.
منبع : شبکه رشد
.: Weblog Themes By Pichak :.



